Son zamanlardan “…yor olacağım” diye biten cümleleri sıkça duyuyorsanız, teknik kökenlilerle çok zaman geçiriyorsunuz demektir.
Her nedense bazı “teknik” arkadaşlar…
- “yapacağım” demezler, “yapıyor olacağım” derler,
- “vereceğim” demezler, “veriyor olacağım” derler,
- “bitireceğim” demezler, “bitiriyor olacağım” derler…
Sonu “…cağım” ile biten cümleler bir taahhüt içerdiği için mi? Arkadaşlar söz vermek istemedikleri için mi? Daha sonra “söz vermedim ki” diyerek yan çizmek için mi?… “Yapacağım ve şu gün teslim edeceğim” dememek için mi?…
Nedenini bilmiyorum. Ama sanki doğru bir söylem gibi gelmiyor bana…
Daha kötüsünü de duydum. Ünlü bir romancımızı dinledim.
“Bence ben akıldan değil sevgiden besleniyorum”, “Bence ben sanırım insanları seviyorum”, “Bence ben farklı dillerin dinamiğinden etkileniyorum”… gibi birçok cümle kurdu…
30 yılı aşkın iş hayatımda çok az toplantıda, bu kadar boğulmuş gibi hissetmişimdir…
Bence ben böyle konuşuyor olanlara sanırım şaşırıyorum.