Üstün değerlendirilmesi konusunda dediklerine katılıyorum. 360 derece gibi sistemler var bu işin kısmen yapılabildiği.

Performans değerlendirme sonuçlarının yükselme, zam alma miktarı gibi konularla da bağlantılı olması gerekir. Bununla birlikte değerlendirme sonuçlarına göre pesonele gerekli eğitimlerin verilmesi fayda sağlar.

Alt kadroya da yapılan eleştirileri %100 haklı bulmuyorum. Kötü yönetilen, gerçekten kötü şartlarda çalışılan şirketlerde sağlam kalmak, kişisel motivasyonu sağlamak ve profesyonel kalmak (özellikle yaratıcı profesyonel) çok zor oluyor. Çalışanlar, zamanlarının çok azı işini geliştirmek, proje üretmek, yaratıcı olmak… gibi konulara ayırırken çoğunu bağlı oldukları kişilerin pozisyonlarını korumalarına yardım etmek için harcıyorlar. Kusura bakmayın ama eleştirsenizde eleştirmesenizde bu durum böyle.

Herşeye bir bahanesi olmak gerçekten kişi için büyük bir handikaptır. Kontrolü dışarıda olan insanların davranış biçimidir. İnsan, gelişmek ve başarılı olmak için herşeyden önce yapıcı eleştiriyi kabul edebilmek ve gelişim alanlarının farkında olabilmek özelliklerine sahip olmalıdır. Hatta yıkıcı eleştiriden bile kendine pay çıkartabilmelidir diye düşünüyorum.

(Ben de öyle düşünüyorum) dediklerinin hepsi insanı “kaybeden” yapan özellikler.

İyi bir profesyonel, her zaman hesap vermeye hazır olmalıdır. Kendinden kuşku duyanlar “O kim ki beni değerlendirecek” derler. Diğerleri “ne zaman istersen” diye yanıtlarlar.

“Bizim şirkette…” diye başlayan paragraf ise… Hayatı boyunca piyon kalmayı hak etmiş bir insanlar öyle düşünürler. Sana “ben öyle düşünmüyorum” noktasına gelmeni öğütleyebilirim.

Yaratıcı profesyonellik isimli yazımı okumanı da öneririm. İşini iyi yapmayı amaçlayan kişi, bunu “patronuna rağmen” yapabilir.

Çaycı Kadriye’nin yerini alacak çok insan var. Hem çayı daha iyi yapacak, hem de bunu kıvançla söyleyecek biri mutlaka vardır.

Kaç kere yazdım. İnsan kaynağı değerlidir. Yeter ki “kaynak” olsun. Aksi olanlar, kovulunca şaşırıyorlar.

Ben de onları anlamıyorum.

Bir defa “performans değerlendime ” kelime olarak çok kötü. hiç Türklere uygun değil. Biri bizim performansımızı değerlendirecek deyince duygusallaşıyoruz. “O kim ki beni değerlendirecek” noktasına geliveriyoruz. Beğenmiyorsa, değerlendirecekse benimle çalışmasın, beğenmeyen küçük oğluna almasın moduna geçiyoruz.

Performans Değerlendirmeyi yargılama, hesap sorma gibi algılıyoruz. Gerçi birazda öyle zaten (en azından bizim şirkette), birini diğeriyle kıyaslama, bak o yaptı, sen niye yapmadın demenin kibar yolu. (Ben de öyle düşünüyorum)

Bizim şirkette performans değerlendirme günlerinde performansı düşük çıkan herkesin bahanesi vardır, ayrıca “zaten bir piyon olarak performansı düşük çıkan birinin ne kadar sorumluluğu olabilir” diye düşünürler. Onu zaten yöneten vardır. O kadar bilse zaten yönetici olur. (ben de öyle düşünüyorum) .

Yani çaycı Kadriye’ye performans değerlendirme yaparsanız en fazla onun performansını düşürürsünüz. Sonraki hafta önünüze bulaşık suyu gibi çay gelir.

Zor işler bunlar.
Saygılar..