Üst yönetime çıktıkça birçok eğitim alınıyor. Bunların en faydalılarından biri de Performans Değerlendirme eğitimidir.

Aldığım eğitimler sayesinde aşağıdaki şekilde performans değerlendirme yapmayı öğrendim.

Ekibe bir mesaj gönderdim.

Arkadaşlar,

Bu sene performans değerlendirme görüşmelerini aşağıdaki maddeler  çerçevesinde yapacağız.

Sizlerin de toplantıya hazır gelmeniz, her iki taraf için verimli olmasını sağlar diye düşünüyorum.

1. Geçen yıl  için planlanan / gerçeklesen
2. Başarılar, başarısızlıklar
3. Alınan eğitimler, bunların fayda ve getirileri, alınmayanlar
4. Üst yönetimden (benden) beklentiler (destek, ihtiyaç –> karşılanıp karşılanmadığı – eleştiriler)
5. Kişisel SWOT analizi
6. Önümüzdeki döneme ait kişisel hedefler, iş planları
7. Kaynak (altyapı, teknoloji, eğitim, vb…) ihtiyacı
8. Benden beklenen destek
9. Kişisel gelişim planı / kariyer ile ilgili görüşler
10. Açık platform / serbest, politik, kurumsal konular
    

Yaklaşık bir ay sonraya gün verdim.

Bu süre içinde her bir eleman için, yarım gün çalıştım. Bana gönderilen mesajlar, benim mesajlarım, projelerdeki durum, diğer departmanların övgü ve şikayetleri, üst yönetime verdiğimiz raporlar… Hepsini inceledim ve “öneriler listesi” de hazırladım. Her biri için… Ayrı ayrı…

Sonra gün geldi…

Performans değerlendirme için toplantıya girdiğimizde, hemen hiçbiri kendisi için benim kadar zaman ayırıp çalışmamıştı.

Bu yazı ile birlikte okunması gereken:

• Eğitim şart
• Kulağa küpe cümleler (1)

Son zamanlarda yenilik (inovasyon) konulu yazıları okuyorum. Amacım, MBA öğretisi içinde nasıl değişiklik yapılması gerektiğini öğrenmek.

Bu arada bulduğum ilginç konuları da paylaşmak istiyorum.

Yeniliklerde gelişim sırası izlenmesi gerekmiyor. Özellikle bizzat kendisi inovasyon yapmayan ülkelerde…  Bu anlamda, gelişmekte olan ülkelerin şanslı olduğunu düşünebiliriz. Daha evinde telefonu olmadan, doğrudan cep telefonuna atlıyor insanlar. Türkiye’de bunu gördük.

Bu “gelişim sırasında uzun atlama”nın bariz bir örneğini daha önce de yazmıştım. O bankaya ait kartın ve hesabın olmasa bile ATM’den para gönderiliyor. ABD’de buna “Wright kardeşlerin uçağı ile uzaya gitmek” demişlerdi.

Bir de bunun yönetim anlayışı kısmı var ki…

Banka sonradan perakendeciliğe giriyor. Daha çağrı merkezi kurmadan önce internet ortamını hazırlıyor. (Önce son teknolojiye uyum sağlanıyor). Kimse çağrı merkezini aramıyor. İşlerini internet’ten hallediyorlar.

Çağrı Merkezi Müdürü, performansının anlaşılması için internette sorun çıkarmayı önerdi.

Şaka yapmıyordu…

Patronlar, “olmadı” sözünü duymaktan hoşlanmazlar. Neden olmadığını hiç merak etmezler. Nasıl oldurulacağını sorarlar. “Oldu” sözünü beklerler.

1990’ların sonu, 2000’lerin başı… Bankaların birbiri ardına yeni ürünler yarattıkları bir dönem. Müthiş bir yarış sürüyor. Bankanın ürün yönetimi hemen hiçbir yeni ürünü piyasaya çıkartamamış. Ürün gamı eskilerde kalmış. Şubeler, rekabet edemedikçe müşteri kaybediyorlar. Herkes şikayetçi.

Dönemin Genel Müdür Vekili Faik Açıkalın, ürün yönetiminden sorumlu müdüre neden gecikildiğini soruyor. “Biz söylüyoruz, IT yapamıyor” yanıtını alıyor.

Bunun üzerine iş yaşamındaki herkesin aklında tutması gereken cümleyi söylüyor.

“Performans değerlendirme sistemimizde, “başkası yapmadığı için hayata geçirilmemiş başarılı projeler” diye bir madde yok.”

Tahmin ettiğiniz gibi, bu bir “hoşça kal” cümlesi.

.