14 March 2009 Saturday

Kovulma ertesi

Banka karta dayalı ödeme sistemlerini ayrı bir tüzel kişilik durumuna getirmek istedi. Kart Hizmetleri A.Ş. kurdu. Pazarlama sorumluluğunu da bana verdiler.

Bu şirkette Türkiye’nin ilk taksitli kartını tasarladım. Tüm projeyi kurguladım, hazırladım, yönettim.

Projeler başarılı olmaya başlayınca bazı sorunlar yaşadık. Banka’nın perakende pazarlama yönetimi, başarıyı Kart Hizmetleri A.Ş.’ye bırakmak istemiyordu.

Taksitli kartı hayata geçirdik. Mevcut müşterilerimize bildirdik. Kısa bir süre içinde yüz binlerce başvuru aldık.

Sonra da “rakiplerimizin müşterilerini kazanmak için” yaygın mecraya çıkma kararı verdik.

Bunlar olurken, çoğunlukla kadınların taraf olduğu iç savaş (ecnebiler buna “kedi döğüşü” derler) sürüyordu. (O dönemdeki bir anıyı anlatmıştım.)

Anlattığım davranışlarım ve  projeye odaklanmam nedeniyle iç savaşta rol almayı düşünmedim. Bir birine rakip tarafların en buluştuğu nokta benim ukala tavırlarımın sona erdirilmesi oldu.

Bir Pazartesi sabah saatlerinde, mesai bitiminden sonra Büyük Patron’un katında toplantı olduğu bildirildi. Sordum, benden başkası bilmiyor. Gittim. Anladınız zaten… Kırmızı kart… (Bu toplantıyı ayrıca yazacağım)

Toplantı mesai saatindan sonra olunca, eve ulaşmam gecikti. Akşamın ileri bir vaktinde eve geldim. Eşime durumu anlattım. Yalnız kalmak istedim.

Bir süre hiçbir şey yapmadan, sadece hazmetmeye çalışarak oturdum. Sonra TV’yi açtım. Reklamlar başladı. Ekranda üzerinde adımın yazdığı kart vardı.

Adım, bankanın reklamında geçiyordu. Yazılımı hariç her şeyi ile benim ürünüm olan kartın reklamı yapılıyordu. Ben artık o şirkette değildim.

Ertesi gün, tüm İstanbul… duvar panoları, bill board’lar, otobüs durakları üzerinde UĞUR ÖZMEN yazan reklamlarla kaplıydı. İşim gücüm olmadığı için, sokağa çıktım. Bol bol fotoğraf çektirdim…

🙂

Etiketler: , , , ,

Kategori: İş hayatı

“Kovulma ertesi” yazısına şu ana kadar 6 yorum yapılmış:

  1. Bundan sonrası için umarım her şey yolunda gider, daha iyi fırsatlar elinize geçer inşallah…
    Önemli bir “beyin”siniz Uğur Bey..

  2. Böyle bir kovulmayı bende yaşamak isterdim doğrusu:)))

  3. Peki hocam, şirketlerde bir birlerini çekememe, birbirinin arakasından kuyu kazma gibi olayları da ele alsanız. Bunlar nasıl önlenir, yöneticilik yaptığınız dönemde ekiplerinizde bu hastalık baş gösterdi mi ? nasıl çözdünüz ? Ben stajyer olarak başladığım ve hızla yükseldiğim bir şirkette benden endişe eden kişiler tarafından (şefler, kendini geliştirmeyen benden önceki çalışanlar) stajyer olarak tanımlanıyordum. İstek yazı gibi oldu ama sizden dinlemek güzel oluyor 🙂

  4. Yavuz,
    Aslında o arkadaşlardan bahseden çok yazım var.
    http://ugurozmen.com/is-hayati/buyuyunce-koltuklu-olacam
    yazısına bağlı olanları bir oku…

    Yetersiz diyorsan, onlara da ekleme yapacak malzeme (maalesef) var.

  5. Diğer bir “kovulma ertesi” yazısı

  6. Diğer bir kovulma yazısı

Yorum Yazın