Sevgili Hasan Başusta, friendfeed’de “Çalışanların performansına değil, potansiyeline bakmalıyız. İkisinden biri eksikse bu yöneticinin suçudur, çalışanın değil.” yazmış. Yönetim tecrübesi az olan genç arkadaşlar bunları yazıyor. Elbette rekor sayıda “beğeni” topluyorlar. Ne de olsa anlaşılmamaktan şikayetçi çok genç var.
Hasan’ın girdisi altında epey tartıştık. Daha önce de yazdım. Bernard Shaw‘un dediği gibi “Bu söylediğim de dahil olmak üzere, bütün genellemeler yanlıştır.”
Ben de kendi anılarımı yazacağım. Potansiyeli olup performans göstermeyenler konusunda. Bakalım o genelleme doğru mu?
İşe yeni bir eleman aldık. Her sabah saat 7.30’da banka dolaylarına geliyor, ama mesai başlamasına 2 – 3 dakika kalana kadar yerine gelmiyordu.
Benim için hava hoş. İşini yaptığı sürece, umurumda değil.
CRM projesinin bir bölümü için departmanlarla yazışıyordum. Bir yazı ile başladıktan sonra, birçok ayrı mesaja bölündü. Ayrı departmanlarla karşılıklı iletişim aldı yürüdü. Ağaç gibi dallara ayrıldı. Odağı kaybetmemek için genç arkadaştan bunları departman kırılımında tarih sırasına dizmesini istedim.
İlk 5 sayfayı bizzat hazırladım. Eline örneğini de verdim.
Aradan bir hafta geçti. Ses yok. Yine sabah 7.30’da geliyor, yine mesai’ye 2 – 3 dakika kalana kadar yok. Haber gönderdim. Yerine oturdu. İş yapar gibi davrandı, ama sonuç üretmedi.
Zaten bir gün sonra eski yöntemine döndü.
15 gün geçti. Dediğim dosyayı hazırlamadı. Kırmızı kartı gösterdim. Sonra 4 – 5 saat içinde kendim hazırladım.
Şimdi ödüllü bir blogcu.
1981 yılında ODTÜ – İşletmecilik Bölümünden mezun olduktan sonra, Price Waterhouse Consultancy’de iş hayatına başladı...
