Arkadaş, yabancı bir şirketin Türkiye ofisinde çalışıyordu. Yıllar içinde başarılı işler yaptı. Türkiye Genel Müdürü olacağını duyduk.

Şirket onu yurtdışındaki Genel Merkeze çağırdı.

Orada, önce üretimin her aşamasında işçi gibi çalıştırmışlar. Sonra dağıtıma vermişler. Kamyon şoförünün yanında, marketlere eşya taşımış, dolaplara veya raflara dizmiş, vitrinlere yerleştirmiş.

Kamyon şoförüne, bir ülkenin Genel Müdürünü verdiklerini söylememişler. Yeni başlayan işçiye davrandığı gibi davranmış bizimkine.

Beraber süpermarkete gitmiştik. Konusuna hakimiyeti gözümden kaçmadı. Bana o zaman anlattı.

“Otele vardığımda, üzerimdeki tulumu çıkarıp duş alacak gücüm kalmazdı. Ayakkabıları çıkarır ve kendimi öylece örtünün üzerine bırakırdım.” diye…

Biliyorum… Gömleğin kollarını kıvırmadan, ellerini kirletmeden Genel Müdür olanlar da var. Onlar köşekapmaca oynuyor. Koltuğundan korkuyor.

Bir de bilerek gelenler var.

Meraklısına:

• Çırak mühendis
• Öğrenmeyi öğrenmek

Bankanın Genel Müdürü, yakın arkadaşına soruyor:

“Adamın öz geçmişini beğendik. Mülakatlarda da çok tuttuk. Bireysel Bankacılığın başına getirmeyi düşünüyoruz. Adamı iyi tanıyorsun. Senin çok yakınınmış. Ona kefil olur musun?”

Arkadaşı “Bireysel Bankacılığı çok iyi bilir. Çok çalışkandır. Yaratıcıdır. Temposu yüksektir… Ama hiç sakin değildir. Ne tepki göstereceği belli olmaz. Ona kefil olmam.” diyor.

Bu konuşma üzerine, en iyi aday görünürken bana teklif yapılmadı.

Nasıl mı öğrendim? O yakın arkadaşım ile yemekteyken, diğer yakın arkadaşı (Banka Genel Müdürü)  geldi. Birlikte yemek yeyip sohbet ederken “Valla bu arkadaşın “Uğur’a kefil olmam” dedi” diyerek anlattı.

Her ikisine de haklı olduklarını söyledim. (Ben de benzer şekilde yanıtlardım.) Yakın görüşmeyi sürdürüyoruz.

Kurumsal mı / girişim mi yazısındaki ilk 2, hatta 3 sorunun yanıtlarını verebildim mi?

Dizi devam ediyor. Yine bir test sorusu:

Patron, neler beklediğini anlatmış. Reklam ajansı bazı konularda öneri getirmiş. “Öyle değil de böyle olmalı” diye.

Patron demiş ki: “Neyin doğru olduğunu bilseydin benim yerimde sen, senin yerinde de ben olurduk”

Hangisinde olmuştur:

• Kurumsal şirkette
• Girişimde

Önce performans kriterleri belli kavramlara bağlandı. Ne zaman 5, ne zaman 3, hangi koşulda 1 verileceği saptandı. Tüm teşkilata duyuruldu. O sene Performans Değerlendirme notları beklendiği şekilde dağılmıştı.

Ertesi sene, 1 alanların iş akdinin fesih edileceği belirtildi. Bu sefer hiç 1 yoktu. Ama Genel Müdürlüğe “şu elemanı bizden alın” diye yazılar da gönderildi.

Müdürler toplantısında Genel Müdür konuyu açtı. “Madem onlarla çalışmak istemiyorsunuz, neden 1 vermediniz?” diye sordu.

“Ekmeği ile oynamayalım” dediler.

“Evinize gelen temizlikçi kadın işini iyi yapmadığında, pislikleri halının altına süpürdüğünde, oyalandığı halde “çok yoruldum” dediğinde ne yapıyorsunuz?”  diye sordu.

“Kovarız!..” dediler.

“Neden kovuyorsunuz. Onun da ekmeği ile oynamıyor musunuz?” diye sorunca yanıt yok. “İş yerinde pislikleri halının altına süpüren, iş yapmayıp oyalananları neden kovmuyorsunuz?” diye üsteledi. Yine sessizlik.

Bence nedeni, ücreti verenin başkası olması. Aynı kişi hem kendilerinin hem de onların ücretini veriyorsa… Padişahın kulları gibi hissediyorlar kendilerini…

Hep söylerim. Sizi köleleştiren patronun değil kendi bakış açınızdır.

Resim şuradan alıntıdır.