Babam bana ve kardeşlerime kağıt oynamayı küçükken öğretti. Daha okula gitmeden önce bezik oynamayı, 10 – 11 yaşımda King ve Ohel‘i öğrendim.

Tıpkı LEGO veya saklambaç gibi onların da bir oyun olduğunu bilmemizi istedi. Böylece kumar tutkusunu daha küçükken engellemişti.

Muhtemelen bu nedenle, kağıt oynamayı çok severim; ama parasına oynamaktan da o kadar nefret ederim.

20′li yaşlarımdaydım. Yazlık kampta aynı yaşlarda biri poker oynamayı teklif etti. Dördüncü lazımmış. Parayla oynamayacağımı söyledim. Bunun üzerine “Kazanırsan senin olacak, kaybedersen ben ödeyeceğim” dedi.

Şahane… Daha ne olsun… Oyuna başladık.

İki taraftaki arkadaşların parası onunla benim önümde birikiyor. Sonra… hoooop. Hepsi ona gidiyor.

Birkaç saat boyunca hep böyle oldu.

Aradan birkaç gün geçti. Daha 20′li yaşlardaki bu genç adamın bazı çevrelerde şimdiden meşhur olmaya başlayan bir kumarbaz olduğunu öğrendim.

Yani, bilmeden adamın diğer 2 kişiyi söğüşlemesine yardımcı olmuştum. Aklımca zaten sevdiğim birşey yaptım ve kumar oynamadım. Ama…

2008 krizi ve Zeitgeist dizisini birlikte düşününce… Nedense aynı düşünceyi yaşıyorum. Birileri herkesi söğüşleyip…

Sizce?..

Resim şuradan alıntı.

2008‘deki krizin önceden tahmin edilmemesi üzerine çok yazı okuduk. “Zaten tahmin edilseydi kriz olmazdı” denildi.

Gerçekten öyle mi?

Aşağıdaki ilk resim, 2007 başında yurt dışında aldığım bir eğitimde, ekonominin geleceğini tahmin üzerine bir sayfadan alıntı.

Kabaca tercüme edersek:

ABD Ekonomisi Durgunluğun 3‘üncü Yılına Giriyor.

ABD ekonomisi 2 yıl önce başlayan durgunluktan (resesyon) çıkmadı. ABD’nin yüksek dış borçlarından ve ABD tüketicilerinin sürdürülemez borçlanma seviyelerinden kaynaklanan düzenlemeler, sadece genel servet düzeyini kısmakla kalmadı, tüketicilerin güvenlerini de olumsuz etkiledi.

Bu olayın olup olmayacağını, olacaksa 2010′dan kaç sene önce / sonra olacağını tahmin etmek gerekiyordu.

İkinci resim / gazete yazısı ise, krizden sonra Ekim 2008′deki bir gazete yazısından (17 Ekim 2008′deki Financial Times‘dan tercüme)

Diyeceğim o ki, geleceği açıkça belli olan bir kriz varken hepimiz kendimizi kandırmışız.

İlk sayfayı hazırlayan banka şu anda dünyadan silinmiş durumda… Kendini kandırmayanlar ise diğerleri ile alay etme hakkını kullanıyorlar.

Temel’in dediği gibi: “Ha bu bize bir ders olsun.”

İlgili yazı:

• Düzeltme gelebilir

Zor oyunu bozar sözü, yağlı güreşten kalma bir atasözüdür. Bazıları öyle güçlüdür ki, istediğin kadar oyun yap, ellerinden kurtulamazsın.

Yaşar Doğu‘dan bahsederler. Özellikle bir ayağını rakibe verirmiş. Ama o kadar güçlüymüş ki, bacağını yakalayan (ve kendince umutlanan) rakibini belinden tutar ve yerden koparıp tümden havaya kaldırırmış. Sonrasını tahmin edersiniz.

Ayvayı, yarma şeftali gibi ortadan ayıran bir güç.

Krizler de böyle…

Okuduğum bir makaleden söz etmek istiyorum.

2008 krizi ABD’de bankaların ezberini bozmuş. Mortgage’den başlayan kriz nedeniyle cazip segmentler bir süre değişmiş.

Yeni ev sahibi olanlar, varlıklı emeklililer ve bebek üretme döneminde (baby boomers) olanların emeklilik planları, ev fiyatlarının hızlı düşüşü nedeniyle eskisi kadar cazip olmamaya başlamışlar. Bir süre sonra, normallere kavuşulur elbette. Ama bu arada ne yapacağınız çok önem taşıyor. Hedefi kaybetmeden, krizi aşmak…

Pazarlama bilginiz, müşteriye ne kadar yakın olduğunuz, kulaktan dolma bilgiler yerine sahadaki tecrübeleri nasıl dinlediğiniz, hangi hızla stratejilere uyguladığınız… Kriz hepsini yeniden kurgulamaya zorluyor.

2 hafta sonra CRM sınıfında yaşam evresi konusunu işleyeceğiz. Artık, krizleri de dikkate almaya başlamalıyız. Ne de olsa giderek sıklaşıyorlar.

Makalede okuduğum birkaç satır, bunları düşündürdü. Paylaşmak istedim. Siz kendinize düşeni alırsınız.