NBA finalleri oynanıyor. 5 maç yapıldı. 2 tanesi 2, biri 3  farkla bitti. (84-92; 95-93; 88-86; 83-86; 102-112)

Maç sonrası oyuncularla röportajlar yapılıyor. Mağlup takımdakiler:

- Son basket girseydi
- Onların şansı iyiydi
- 4 topumuz çemberden çıktı
- Hakem faulleri görmedi

gibi cümleler kurmadılar. Aksine,

- Yeterince agresif oynamadık
- Yanlış müdafaa yaptık
- Bu kadar kötü oynarsak elbette kaybederiz

dediler. Düşünün tek bir basket girse mağlup olmayacaklardı.

Bahanelere, şansa, başkasının yanlışlarına sığınmadan düşünebilmek… Kendi hatasıyla yüzleşmeden başarılı olunamıyor.

Sadece spor yönünden değil, bakış açısı olarak da öğrenecek çok şey var.

Meraklısına:

• Gerçeği söylemek
• Bahanesiz düşünme eğitimi
• Hayal ve varsayım

Varsayalım ki, çok gerekli bir altyapı projesi için kaynağınız yok.

Yandaş birinin arazisine kıyak geçersiniz. Oraya yol yaparsınız, belediye otobüsü koyarsınız, elektrik ve su ulaştırırsınız, 20 kat yapma izni verirsiniz.

Adam 3 kazanacağına 23 kazanır. Farkın bir kısmını bağışlar. Böylece altyapı için kaynak yaratılır.

Siz vergileri artırmadan projeyi yaparsınız.

Yasa dışı birşey yoktur. Ama “ahlaka uygun mu” diye sorarsanız…

Ahlaka uygun şekilde de kaynak yaratılır. Neredeyse aynı yöntemle… Ama bir yandaşı servet sahibi yapmadan…

Resim şuradan alıntıdır.

Coca Cola’nın Avrasya-Afrika Bölgesinden sorumlu olan Ahmet Bozer, Bilgi Üniversitesi’nde konuşma yaptı.

Bu konuşmayı bir yazı dizisi şeklinde [1] , [2] , [3] , [4] elimden geldiğince aktarmaya çalıştım.  Öğrendiklerimden yola çıkarak, vizyon ile hayal arasındaki farkları da ayrıca yazdım. [5].

Bugün bence en önemli kısmına değineceğim. 90 ülke nasıl yönetilir.

Daha önce de yazmıştım. Ahmet Bozer, 43 ülkeden sorumlu olduğunda, gazeteler “Coca-Cola’da en büyük ‘bölge’ Ahmet Bozer’in” diye yazmıştı. Bu bölgelerdeki başarılı yönetimi sayesinde 47 ülke daha onun yönetimine verildi. Rusya, Avrasya, Orta Doğu + Hindistan’a kadar uzanan bölge ve Afrika… İki kutup arası… 90 ülke…

Öğrenciler, dünya nüfusunun neredeyse yarısını kapsayan 90 ülkelik bir alanı yönetmekle ilgili birçok soru yönelttiler. Not alabildiğim kadarıyla Ahmet Bozer’in yanıtları şöyleydi:

Bana sunum yapılırken rakamlardan bahsedilmesini istemem. Rakamları zaten görüyorum. Sen ne düşündün, nasıl yorumladın.

Onlarla beraber müşteri ziyareti yapar, şişeleyici ile ilişkisinin, müşteriler ile ilişkisinin, sahadaki davranışının nasıl olduğunu gözlemlerim.

Herşeyi bilmem mümkün değil. Bölgeler ve fonksiyonlar her kademede güzel çalışıyor. Sistem iyi çalışıyor. Benim görevim sorunları gidermek.

Kar mı, büyüme mi? Ya o, ya öbürü diyenleri reddettim. Her ikisinin birden olabileceği durumları araştırmalı.

“Bir üst kademede olsam neye bakardım” diye düşündüm. CFO iken Satış Bölümü ile işe çıktım. Satış Bölümü ile, onların nasıl raporlama alırlarsa daha iyi yapacaklarını konuştuk. Düzgün raporlama ihtiyacını giderdik.

Bunları da bir yukarıdaki koltuk için değil, işini iyi yapmak için yapmak gerekir. Kişisel gelişim tek amacınız olmalı. Becerilerinizi, kendinize olan yatırımınızı artırmalısınız.

• Güven, zor inşa ediliyor ama kolay kırılıyor.
• Okumak değil öğrenmek… Ve uygulamak.
• Becerikli ve dürüst olmak gerekir.
• Disiplinli çalışmak.

Kendine bakacaksın. Çok konu var. Hep hazır olmalısın.

• Sağlıklı olacaksın. Düzenli yaşayacaksın, kendi bünyeni tanıyacaksın (Ne kadar uykuya ihtiyacın var. Ne sana dokunuyor. Vb..)
• Spor yapacaksın. (Yormayacak ama enerji verecek sporlar.)
• Rutinlerin olacak. (Pazar sabahları, 2 saat kadar önümüzdeki haftanın programının gözden geçirilmesi, gerekli notların alınması, planlanması.)

Kuvvetli yönlerinizin üzerine gidin. Zayıf yönleriniz sizi yolda bırakmasın yeter.

Not: Ahmet Bozer’in konuşması hakkında aktaracaklarım bitti. Bazı ufak notlar daha var. Öğrenciler sormuş. Bozer yanıtlamış. Tematik bir sıra içinde olmadığından yazamadım. Onu da çeşitli sohbetlerde  aktarırım.