Okuldan sonraki ilk işimdi. Bir Dünya Bankası projesinde çömez (junior) olarak çalışıyordum. Projenin “teknik/üretim” kanadını bir alman firma yürütüyordu.

O ekipte bizim gibi yeni mezun bir alman mühendis vardı. Ortayaşlarda bir ustabaşının yanına vermişlerdi. Üzerlerinde işci tulumları, sürekli birlikte idiler. Ustabaşı, genç mühendise çırağı gibi davranıyordu. “Şu vinçe tırman, bunları incele, bana anlat”; “Şu parçayı sök getir. Aman yandaki parçaya hiç dokunma bile…”  Genç mühendis, okulda öğrendiklerini böyle pekiştiriyordu.

Okulda uygulama öğretilmiyor diyen arkadaşlar: Ustabaşının yanına çırak girmeye hazır mısınız? Yoksa, “ben bunun için 4 yıl okumadım” mı diyeceksiniz?

Bugün bloglarda 2 yazı okudum.

Birinde, Kariyer Yolculuğu’na yorum yazan Hüseyin Güneş “Okuldan çıktığımızda hiç bir şey öğrenmemiş oluyoruz malesef” demişti.

Diğerinde, Project House tarafından yayınlanan Smart Marketing Journal’daki Rumuz: Pazarlamacı adlı yazıda, bir pazarlamacı bir çok beklentisini sıralıyor ve “Sanki yaşamı boyunca tüm kitapları okumuş gibi, “Bunlar kitapta yazmaz, iş hayatı kuralları farklıdır”, “Ben Mahmutpaşa (veya Kemeraltı) Üniversitesi’nden mezunum, senin diploman kaç yazar” diye tekrarlamayan, bir PATRON arıyorum” diyordu.

ODTÜ İşletmecilik Bölümü’nden hocamız Prof.Dr. Osman A. Ataç ise “Teori ile pratik arasındaki fark, insanın aklı ile ters orantılıdır” derdi.

Ben öğretilerden yanayım. “Bunlar kitaplarda yazmaz” diyenler genellikle zorunlu oldukları okul kitapları dışında (Red Kit, Tom Miks, Zagor, vb. hariç…) hemen hiç bir şey okumamışlardır.

Siz kendinizi onlara kaptırmayın.