CEO’lar yemeğinde biri “Geçen ay bir kampanya yaptık. Feysbuk fan sayımızı xyüzbin’e çıkarttık” demişti. “Oooo siz hâlâ babaannenizin mecralarını mı kullanıyorsunuz” tonlamasıyla gelen cümle onu çileden çıkarmıştı.

Yemekten dönünce ne olur…

Hemen talimat verilir. Arkadaşının şirketinin çalıştığı ajans ve diğerleriyle görüşülecektir. Bu seferki ajans toplantılarına şahsen katılacaktır. Tez zamanda “(x+1)yüzbin feysbuk fanı” olması için ne gerekiyorsa yapılacaktır.

Pazarlama ekibi “ne gerek var ki”, “bizim sektörümüzde…”, “önce, müşteri şikayetlerini…”, “şikayet sitelerinde onlarca…”, “henüz kriz senaryoları bile…” diye başlayan cümleler kurmaktadır. Ama Pazarlama ekibi korktuğu için yemekte “Geçen ay bir kampanya yaptık. Feysbuk fan sayımızı xyüzbin’e çıkarttık” diye arkadaşından geri kalacak değildir.

İlk toplantının günü gelir. Kendisine dijital ajans diyen bir sürü genç, hatta çocuk. CEO’nun oğlundan olsa olsa birkaç yaş büyükler.

• Bu yaşta tiplerden pazarlama dersi almak insanın ağırına gidiyor. Bari tek bir tanesinde kravat olsa… Kravatı geçtik, ütülü pantalonu olan bile tek tük. Ne zannediyorlar bunlar. Arkadaş muhabbetine değil iş toplantısına geldiklerini bilmiyorlar mı?

Hemen hepsi benzer şeyleri söyleyen çocuklar, ayrı dijital ajanslar olarak gelir, toplantıya katılır ve giderler. Nedense ajans isimleri de hep ingilizce. Hatta tam ingilizce de değil, çeşitli  kelimeler birleşmiş.

Gelenlerin hemen hepsi, öncelikle mevcut internet sitesini yeniden ele almaktan bahsetmiştir. Onu yapmak için harcanan bunca para boşa gidecektir. (Aslında pek bir para da harcanmamıştır, ama dün yaptığını bugün değiştiren CEO olmak istemiyordur. Pazarlama ekibindeki o 3 tane genç zibidi “daha baştan öyle yapılmaması gerektiğini söylemiştik” diyeceklerdir. Onları haklı kılmaktansa…)

• Eskiden, geleneksel pazarlama dönemlerinde her gelen ajans, “size kurumsal kimlik yapalım” derdi. Bunlar da aynı şeyi deniyorlar. Kurumsal kimlik bunlara fazla geliyor, önce internet sitemizi yerden yere vuruyorlar. Yemezler… Kaç tane ajans gördük şu 30 yılda…

Harcanan onlarca saat, girilen bir sürü toplantı sonunda pek birşey anlamamıştır. Sadece para yatırmazsa tez zamanda “(x+1)yüzbin feysbuk fanı” olmayacağını öğrenmiştir. Bu arada yabancı ülkelerden yapılan eğlenceli birçok kısa film izlemiştir. Adına “viral” denilen bu filmler gerçekten çok keyiflidir. Şimdi oğluna anlatsa da çocuğu şaşırtsa… Dur bakalım. Neydi o filmin konusu… Çok eğlenceliydi ama… Hay Allah, hatırlayamamıştır şimdi… Neyse, Pazarlama ekibine söyler ve ajanslardan sunumları ve filmleri ister. Eğlenceli olanları da oğluna gönderecek, akşam eve gidince nasıl da hava atacaktır.

Toplantılardan çıkarken aklında sadece filmler kalmıştır. Bir de “Web sitemizin Google’da daha üst satırlarda çıkma garantisi”…  Ama Pazarlama ekibi kısa zaman içinde bütçeyi ona hatırlatır.

Nasıl ki makam arabalarının markası seçilirken maliyet gözetilmemiştir. Burada da bütçe gözetilmez. Geçmişte en çok feysbuk fanını en hızlı toplayan 3 ajans “şort list”e alınır. Kısa bir pazarlıktan sonra birine iş verilir.

Yetişmemde çok büyük emekleri olan hocam Prof.Dr. Osman Ata ATAÇ, yıllarca Birleşmiş Milletler’de “KOBİ’lerin uluslararası rekabete hazırlanması” konulu eğitim programını hazırladı ve yönetti. 

Osman hocam, bugünlerde Türkiye’de… Bu fırsatı değerlendirip, zaman buldukça daha fazla yararlanmaya çalışıyorum.

17 haftadan beri Çarşamba günleri Dünya gazetesinde işletmecilik sohbetleri yazıyor.

Aşağıdaki ilk yazıdan başlayarak okuyabilirsiniz.

Yazılar ağır gelirse, burayı izleyin. Her yazı hakkında konuşup tartışacağız. Osman hocam ile sohbetlerimizde tuttuğum notların bir kısmını blog’da paylaşacağım. Böylece, hangisi hakkında konuştuysak, o yazıyı işaret edeceğiz.

Siz de tartışmaya katılırsınız.

Soru: Son zamanlarda  markalaşma konusunda koparılan gürültü nedir
Cevap: Gürültüdür

Ülkelerin marka olması konusunda şöyle bir fıkra vardır.

Fıkra bu ya, uçak İtalya’dan kalkmış.

Fransa üzerinden geçerken Fransız “Dünya’nın en iyi öpüşen kadınları Fransız kadınlarıdır. French kiss de bundan çıkmıştır” demiş.

Uçak İngiltere’nin üzerinden geçerken İngiliz “Dünya’nın en güzel barları İngiliz barlarıdır. English pub her yerde meşhurdur” demiş.

Almanya üzerinden geçerken Alman “Dünyanın en iyi arabaları Alman arabaları’dır” demiş.

Daha sonra Hollanda dolaylarında “Dünya’nın en güzel evleri Hollanda evleridir” demiş Hollandalı…

Rusya üzerinden geçerken, Rus bir konu bulamamış ama “Dünya’nın en iyi gizli servisi KGB’dir. Onların haberi olmadan hiçbir yerde kuş bile uçamaz” demiş.

İran’dan geçerken “Dünya’nın en güzel halıları İran halılarıdır” demiş İranlı…

Türkiye’den geçerken herkes bizimkine bakmış. “Dünya’nın en sıkı erkekleri Türklerdir” demiş. Herkes soran gözlerle bakınca şöyle devam etmiş. “İngiliz barına gider, Fransız kadını tavlar, Alman arabasına atar, Hollanda evine götürür, İran halısının üzerinde sabaha kadar sever… KGB’nin bundan hiç haberi olmaz.”

Unutmayalım. Ürünler söz konusu olduğunda ülke marka olmaz, şirket marka olur. Apple tüm üretimini Çin’de yapıyor. Ama Çin değil Apple biliniyor.

Marka konusundaki tartışmaya devam edeceğiz.

Prof. Dr. Osman Ata Ataç’ın Dünya Gazetesindeki yazıları

• 19.01.2011 – Başlarken
• 26.01.2011 – Meslek tanımlamak
• 02.02.2011 - Ne konuda söyleşi
• 09.02.2011 – İşe yarayacak yazıyı nasıl yazmalı
• 16.09.2011 – Muhakemenin kuralı
• 23.02.2011 – Aklının arkasında ne var
• 02.03.2011 – Kazın ayağı
• 09.03.2011 – Tombala
• 16.03.2011 – Hisserdarlara masallar
• 23.03.2011 – Karnenin karnesindeki kırıklar
• 30.03.2011 – Övünme
• 06.04.2011 – Ne yani ne iş yaptıklarını bilmiyorlar mı?
• 13.04.2011 – İşletmelerin tek amacı CEO’nun tek işi olur mu? El cevap: Olur
• 20.04.2011 – Sermayeyi keşke başka işe yatıraydım diyenler
• 27.04.2011 – Yöneticiye sorular
• 04.05.2011 – Şükür geçiniyoruz!
• 11.05.2011 – Neden KOBİ’ler, neden Devlet
• 18.05.2011 – KOBİ KOBİ söyle bana derdini dinle de anla benim pendimi
• 25.05.2011 – Şirketlerin işletme sorunları yoktur, şirketlerde kötü yönetim sorunları vardır
• 01.06.2011 – Onun arabası var güzel mi? Bastı mı gaza gider mi?
• 22.06.2011 – Bizde iki işlev var sizde kaç tane?
• 29.06.2011 – Yöneten ile yönetileni ayırmadan yönetici olamazsınız
• 06.07.2011 – Büyük bir fırsat için küçük bir ara
• 13.07.2011 – Anneme ne iş yaptığımı nasıl anlatsam?
• 20.07.2011 – Yönetici yönetir peki yönetilen ne iş yapar?
• 27.07.2011 – Sahiden yönetilenler ne iş yapar?
• 03.08.2011 – 28 hafta sonra
• 10.08.2011 – Amaçlar ve alıcılar
• 17.08.2011 – Kriz
• 24.08.2011 – İşletmeden para kazanan yönetim
• 07.09.2011 – Nerede kalmıştık
• 14.09.2011 – Azimle devam
• 21.09.2011 – Davete icabet 1: İGEME nereye gitti
• 28.09.2011 – Davete icabet-2: İGEME nereye gitti?
• 05.10.2011 – Gelelim pazarlamanın faydalarına (2): Umarım unutmadınız
• 12.10.2011 – Gelelim pazarlamanın faydalarına 3: Kimseden almayanlar
• 19.10.2011 – Özet
• 26.10.2011 – Üretim
• 02.11.2011 – İş tanımlamak
• 16.11.2011 – Kahve, video ve cenaze işleri
• 23.11.2011 – Tanım doğru ama yetmez
• 30.11.2011 – Gereğini yapmak
• 07.12.2011 – Tanımsız iş yapmanın dayanılmaz cazibesi
• 14.12.2011 – Cazibe, niyet ve cesaret
• 21.12.2011 – Dediklerimi yaptınız da ne oldu?
• 28.12.2011 – Bu sıralar inovasyon moda
• 04.01.2012 – İcat buluş iyi de kim yapacak?
• 11.01.2012 – Mucitler ve yenilikçiler

.

1992 yılbaşında, Pamukbank‘ta çalışan arkadaşımdan bir yılbaşı kartı geldi. Aşağıdaki kart…

Okuyamayanlar için:

1992 STRATEJİLERİ

Tasarruf et
İsrafı önle
Rakamları okumayı ve kullanmayı öğren

Tedbirli ol
İş bitirici ol
Rızkına razı ol

Teknolojiyi kullan
İleri, hep ileri koş
Ter dökerek çalış
Rekabete yenilme
Evet ve hayır kelimelerini yerinde ve zamanında kullanmasını bil

Her cümlenin başharfi de koyu ve büyük yazılmış.

Blogu ve Friendfeed yorumlarımı okuyanlar bilir. Kavramlara karşı hassasiyetim vardır. Hele ki strateji deyince… Hemen arkadaşıma şöyle bir yazı faksladım.

1993 STRATEJİLERİ için önerim:

Sabırlı ol
İş bitirici ol
Karlılığa özen göster
Tedbirli ol
İleri, hep ileri koş
Rızkına razı ol
Ekonomik ol
Teknolojiyi kullan

3 dakika sonra telefonla aradı. Sekreteri faksı ona götürürken kahkahalar atıyormuş. “Hemen yırttım. Sen beni kovdurmak mı istiyorsun” dedi.

Neyse ki, yeni yıl tebriğini saklamışım.