Bankaların para taşıyan arabaları vardır. Bu arabaların şoförleri şehri avuçlarının içi gibi bilirler. Sadece ana yolları değil, tüm ara yolları, kestirme çıkışları, hatta refüjlerin veya kaldırımların yüksekliğine kadar fikir sahibidirler.

• İstanbul’un şehri hiç bilmeyen ve “Ben karşının taksisiyim” diyen taksi şoförlerinden kat be kat iyidirler.

Bazıları makam şoförü olur. Ciddi zaman tasarrufu sağlarlar. Taksinin yarım saatte gittiği yere 15 – 20 dakikada varırlar.

Ama İstanbul başta olmak üzere, bütün büyük şehirler yaşayan organizmalardır. Yeni yollar açılır, eskileri değişir tek yön olur, kazı veya tamirat yapılır…

Bizim şoför giderek normal düzeyde sürücü olmaya başlar. Kazandırdığı zaman azalır. Özellikle de eski iş arkadaşları ile sık görüşmüyor, onlardan yollar hakkında bilgi almıyorsa.

Günümüzde, her bilgi çabuk eskiyor.  Henüz olgunluk düzeyine erişmemiş ve sürekli değişen ortamlarda tecrübe, eski anılarla değil içinde sürekli yaşanılarak artırılıyor.

Bu noktada sevgili Osman Ata ATAÇ hocamın sözü devreye giriyor:

“15 yıllık tecrübe ile, bir yıllık tecrübenin 15 kere tekrar edilmesini karıştırmamak gerekir.”

Resim şuradan alıntıdır.

Dün yayınladığım Kurumsal mı / girişim mi? yazısına yorum yapanlara baktığımda, iş tecrübesi olanlarla olmayanların; ön yargılı bakanlarla tarafsız olanların ayrıldığını gördüm.

Kurumsal ortamlar konusunda eleştirilerimi sakınmadığım onlarca yazı var bu blogda. Kurumsal sanılan ortamda insan davranışlarını epey bir eleştirdim, alaya aldım.  Nasıl o zaman kurumsal  düşmanı değilsem, şimdi de kurumsallık taraftarı değilim.

Bitaraf olanın bertaraf olduğu bu topraklarda anlatmak zor. Ama yine de vurgulayayım. Bu yazı dizisinin amacı, girişimi yermek ve kurumsallığı yüceltmek değil.  Bilmeden kurumsallığa girişenlerin hatalarını ortaya koymak.

Test yapmaya devam edelim:

Bana sıkça şöyle mesajlar geliyor: “Biz yeni mezunlara hiç şans tanınmıyor, deneyimli aranıyor. Söyler misiniz bize şans verilmezse nasıl tecrübe kazanabiliriz? Geçen bir ajans daha tecrübesizliğimden yararlanıp XXX Gazetesine senaryolar yazdırıp işe almayacağını belirtti.”

Hangisinde olmuştur:

• Kurumsal şirkette
• Girişimde

Genç girişimciler, eğer başarılı olmuşlarsa kurumsal kavramlara saldırıveriyorlar. Özellikle  kurumsal ortamda hiç çalışmamışlarsa bunu daha rahat yapıyorlar.

Yapmadığın bir işi eleştirebilirsin. Evin tasarımını eleştirmek için mimar olman gerekmez. Aynı alanı iyi kullanan mimarlar varken oturduğun evde bir türlü rahat edemiyorsan, 3 – 5 cümle söylersin.  Minibüsten inerken senin hayatını tehlikeye sokarak aradan geçen motosikletliyi eleştirmek için, motor kullanman da gerekmez.

Benzer biçimde boyacıyı, ayakkabıcıyı, marangozu, taksi şoförünü, hatta reklamcıyı eleştirmek için boyacı, ayakkabıcı, marangoz, şoför, reklamcı olman şart değildir.

Ama kurumsal yaşamda bir gün bile geçirmeden eleştirdiğinde, sonuçlarını gördüğün bir işi veya eylemi değil, bilmediğin bir tecrübeyi eleştiriyorsundur.

Yaşamadığı bir tecrübe hakkında veriştiren gençlerin birkaç tanesine Pilotaj hatası yazısını öğütlemiştim. (Çok alınanlar oldu.) Oysa eski bir İran öyküsünü anlatmalıydım. Ne de olsa bilmemek söylemi kolaylaştırır.

Başarılı olmuş, internet girişimleri ve kendi teknik becerileri sayesinde genç yaşta iyi para kazanmış (şu anda 30’larına yaklaşmış) arkadaşlarla sohbet ediyorum.

Bir dönemler, onlar da benzer düşüncedeymişler. Şimdi “kurumsal tarafta edinilecek bazı bilgilerinin olmamasının birkaç yüzbin dolar zarara neden olduğunu” söylüyorlar.

Sonradan da edinilemiyor. O parayı danışmanlara ödüyorlar veya ödeyecekler. Sağ olsunlar.

Kurumsallık üzerinde birkaç gün duracağım. Önce şu 2 maddeyi hatırlatayım.

• Bürokratik ≠  Kurumsal
• Ücretli  ≠  Profesyonel

Devamı… Çoook sürecek… İzleyin.