Devrim Demirel “Başarı için herşeyden önce iyi oynamak gerekir” diye yazmış.

Bir sohbetimizde “Girişimciler gole odaklanıyor. Oysa, gol atmayı değil, maçı kazanmayı; maçı kazanmayı değil iyi oynamayı amaçlamak gerekir” diye söylemişti.

Bazen sadece exit‘e, bazen de tek bir fikir‘e odaklanıyorlar. Bir fikir bulsalar dünya değişecek sanıyorlar.

Böyle düşünenlerden

Türkiye’de E-Ticaret alanında daha önce Türkiye’de denenmemiş yeni bir proje arayışı içerisindeyim Kosgeb tarafından girişimcilik kursu düzenlenecek 1 ay sonra bu kursa sağlam bir projeyle katılan (seçilen) girişimcilik sertifikası alıyor ve hibe hakkı elde ediyor şu anda Türkiye’de Kosgeb tarafından 5.000 TL.+10.000TL.+12.000TL. Olarak 1yıl içinde tam 27.000 TL.Hibe veriliyor ancak dediğim gibi Türkiye’de denenmemiş farklı,inandırıcı bir projeyle gidip kendilerine bu projemi sunarsam projemin kabul göreceğine ve bu hibeyi alabileceğime inanıyorum. Küçük adımlarla büyük işlerin peşindeyim sizin tecrübenize ve ufkunuza ihtiyacım var Uğur Bey bana cesaret verecek bir bilgeye ihtiyacım var O da sizsiniz bana nasıl bir öneriniz olabilir?

diye mesaj alıyorum.

Benim bir fikrim ile iş yapılabilir mi. İnsanın kendine ait olmayan bir projesi olabilir mi?

Ya da, “Fikir önemli değildir. Uygulamayı görelim” dediğimde küsüyor. (Bu gerçekten çok klinik bir olay)

Gol atmayı değil de iyi oynamayı düşünseler, muhtemelen beklentileri de gerçekleşecek.

Not: Metin Oktay’ı da, Can Bartu’yu da seyrettim. Gol attıktan sonra hiç taşkın hareket etmeyip, sakince orta sahaya yürüdüklerini gördüm. Sizce gole sevinmemişler midir?

Salı günü Ezber bozmak konulu bir konuşmam vardı.

Yaptıklarımın bazılarını anlattım. Türkiye’den ve Dünya’dan ilginç örnekler vermeye çalıştım. Daha çok su sorulara odaklanılmasını istedim:

- Neden bu ülkede yüzlerce yıldır taksit yapılırken, taksitli kredi kartı yıllarca kimsenin aklına gelmedi?

- Neden hediye puan kataloglarından (hem bankada, hem müşteri tarafında) herkes nefret ederken, ortadan kaldırmak yıllar boyunca kimsenin aklına gelmedi?

- Beyaz eşya veya seyahat kredisi verildiğinde kredi kartı limiti dolmuyor. Ama kredi kartıyla beyaz eşya veya seyahat satın alınca limit doluyor ve aylarca kartını kullanamıyorsun. Neden buna banka içi bir çözüm bulunmadı?

- Neden sadakat kartı çıkartan mağazalar bankalara teslim olmak zorunda kalıyor. Müşteri mağazanın müşterisi ise, bankalardan bağımsız sadakat puanı yöntemi bulunamaz mıydı?

Neden biliyor musunuz?

Yanıtı Selçuk Erdem vermiş.

Tanıştığımızda Türkiye’nin büyük tekstil firmalarının birinin Pazarlama Müdürü idi. Aradan birkaç yıl geçti. Yine karşılaştık. Benetton’un Türkiye ofisinde çalışmaya başlamıştı.

“Eski şirketine rakip olmak nasıl bir şey?” diye sordum.

“Artık onu rakip olarak görmediğini” söyledi. Türkiye’ye gelen Zara, Mango, La Coste, Polo, vb… gibi uluslar arası şirketleri izlediğini anlattı.

Düşünce yapıma katkısı oldu. Bir süre, bu bakış açısını “mutlak doğru” zannettim.

    Resim Doktor Mortgage blog‘dan alınmıştır.

Türkiye’nin en büyük özel bankasında çalışıyordum. Üye işyeri pazar payımız %40 üstünde, kredi kartı payımız ise %40’a yakın idi. Biz de sadece bize yakın 4 – 5 bankayı olası rakip sayıyorduk.

Sonra pazar payı binde 4 olan bir finansman şirketine geçtim. 2.5 yıl içinde pazar payının 5 katına çıkartılmasına katkım oldu. O sırada, şunu öğrendim. Sektörün küçükleri birbirlerinden değil, sektör liderlerinin payından tırtıklıyor.

O sırada büyükler, “pazar payını kimlere ve hangi nedenlerle kaybettik” diye sorgulamıyor. Sadece en büyük rakiplerini izlemeye çalışıyor.

Eğer hep büyük bankalarda kalsaydım, pazar payı binde ile ifade edilen yerde çalışmasaydım, taksitli kartı çıkaramazdım.  Tüketiciyi anlamak, piyasadaki fırsatları kollamak, değişime hemen uyum sağlamak gibi işleri küçükler daha çok yapmak zorunda… Büyükler sadece konumlarını korumaya çalışıyor. “Şunlar bana rakip olamaz…” diye düşünüyor.

Küçükleri tümden gözardı eden büyükler hata yapar.

Ekleme: Rekabet konusunda daha önceki yazılar:

• Diğeri gibi düşünmek
• Rekabet analizi