Unvan'a odaklı olanlar
Ayşe çok dertli… Yıllardır ünvanı değişmemiş. Artık tek konusu unvan olmuş. Her önüne gelene dert yanmaya başlıyor. “Merhaba” diyorsun, “unvan” diye başlıyor, “terfi” diye bitiriyor.
Şirket içinde kendi amiri olmayan bir Genel Müdür Yardımcısı’na da içini döküyor. Genel Müdür Yardımcısı ona soruyor.
- Son 2 – 3 sene boyunca şirkete senin katkın mı çok, Ahmet’in katkısı mı?
- Ahmet’in katkısı… Ama…”
- Ahmet terfi diye tutturmuyor. Sana ne oluyor?…”
Ayşe, Genel Müdür Yardımcısı’nın odasından çıkar çıkmaz Ahmet’i buluyor.
Birçok başarılı proje yapmış olmasına rağmen terfi peşinde koşmadığı için onunla kavga ediyor.
Etiketler: Genel Müdür Yardımcısı, terfi, ünvan
Kategori: İş hayatı, yaşamın içinden
1981 yılında ODTÜ – İşletmecilik Bölümünden mezun olduktan sonra, Price Waterhouse Consultancy’de iş hayatına başladı...
25 March 2009
10:20 am
Bir örnek daha…
25 March 2009
11:59 am
Mezar taşı çok abartılı tabiki
ama hastanede bu kelimeyi o kadar çok kullanıyorum ki artık dilime yapışıp kendi cep telefonumu defalarca eczacı duygu diye açtığımı hatırlıyorum malesef 
) Bu sıfatlar -diğer etmenleri bilmem ama- bence en çok ‘bakın ben kimim ‘ diye diğerlerinin dikkatini çekmek amacıyla isteniyor.
25 March 2009
12:26 pm
Ünvan odaklı olan tüm iş arkadaşlarım “ünvan, masa, koltuk, araba, sekreter, vb… peşinde koşmuyorsan hakkını aramıyorsun” diye düşünürlerdi. Bu tecrübe ve düşünceyle yazdığım bir yazı.
25 March 2009
3:12 pm
Bu yazılara bayılıyorum
Çok değerliler benim için. Psikoloji derslerinde de böyle sorular sorarak mantık ölçümleri yapardı hocamız 
Bu arada Ayşe’ nin durumu için ben Ahmet’ e sabır diliyorum 
26 March 2009
11:42 pm
Bu yazıdaki Ayşe ve Ahmet konusunda bir yorum
27 March 2009
11:14 pm
Unvanlar konusuna ilginç örneklerle devam…
12 July 2009
1:52 pm
Unvan ya da maaşa odaklı olmak, bizleri gerçek galibiyetlerden uzaklaştırıyor diye düşünüyorum. Ayrıca sadece bunlara odaklı olmak Uğur Özmen’in de belirttiği diğer bozuklukların da göstergesi.
28 July 2010
6:27 am
Önce kendinizi göstermeniz gerek. Siz önce maaş veya unvan diye tutturup, sonra da “patron bana yeterince fırsat vermedi” derseniz, sadece kendinizi kandırırsınız.