"destan" etiketli yazılar:

19 Kasım 2008 Çarşamba

Zorlu eleştiri, uzun yanıt

U.J’nin Destan’a “kahraman” aranıyor yazısına yorumu beni düşündürdü. Bir çok yazıma başka bir açıdan bakmamı sağladı. Bu yorumu, sert bir eleştiri gibi algıladım. Faydalı da oldu. Bir çok olguyu yeniden irdeledim.

U.J diyordu ki:

  • Hak etmediğini bildiğimiz halde çeşitli payeler veriyoruz – ilerde işimize yarar belki art düşüncesi ile – sonra bu ilişkiyi sağlamlaştırmak için her türlü dalkavukluğu yapıyoruz.. bizi yormaya, zorlamaya başladığını hissettiğimiz anda da sahneden çekiliveriyoruz…

Yani, o destanı kendisi yaratmıyor. Biz onu destansılaştırıyoruz, kahramanlaştırıyoruz… Kendini kahraman zannetmesini biz sağlıyoruz. Üstelik bunu kendi çıkarlarımız için yapıyoruz. Yalakalıklarımız, yanında olmaya çalışmamız, sadece kendi menfaatimiz için… Ama “kahraman” aynı ivme ile devam etmek istediğinde bizi yoruyor. Yanında ve yakınında olmanın nimetlerini istiyoruz ama bedelini ödemekten kaçıyoruz. Sonra da kahramanı eleştiriyoruz. Kısaca, “KENDİMİZE BAKALIM, BELKİ DE İKİ YÜZLÜ OLAN BİZİZ” demek istiyor.

Kendimi irdeledim. U.J’nin dediği gibi yaptım mı diye düşündüm. Sorumluluk almadan, elimi taşın altına koymadan (yalakalık sayesinde) güç sahibi olmaya çalıştım mı diye kendimi sorguladım. Bence “tertemiz”im. Ama dostlarım her zaman eleştirebilirler. Ben de öğrenirim.

* * *

U.J diyordu ki:

  • destanını yazacak kadar haketmiş.. başarılı.. ama bu sefer de 2. veya 3.destanını yazamıyorsa.. yani akıl ve başarı süreklilik göstermiyorsa vay haline…

Bir kez kahraman olduktan sonra, hep aynı başarıyı tekrarlamasını, onu hep kahraman görmeyi biz mi istiyoruz? U.J’nin verdiği sanatçı / şarkıcı örneği için “yüzünü bir kez daha gerdir” diyen biz miyiz?

Sahne / TV konusunda bir yorumum yok. Ama yöneticilik konusunda… Yazıda demek istediğim bu değildi. Aksine…

Ya yeni destanlar (başarılar) yarat, ya da artık durul. Eski destanın kahramanı olmaya devam etme. O başarının o zamanlara ait olduğunu kabul et. Gençliğindeki gücünden söz eden ihtiyarlar gibi davranma. Önce kendinle hesaplaş. Başarını irdele, nedenlerini bul. Hazmet… “O günlere özgü idi” de… Kendine ve başkalarına… Kurtar kendini kendi eskilerinden. “Kurtar ki, kendini yenileyebilesin” demek istemiştim.

* * *

U.J diyordu ki:

  • üstler astlar herkes yanlış…

“Hep şikayet, hep şikayet… Doğrusunu bilen bir tek sen misin?” diyor gibi geldi bana… Elbette değilim… İyi patronlarımı da, hata yaptığım durumları da, beni yücelten astlarımı da yazdığımı sanıyorum. Demek ki, onları daha fazla anlatmam gerekiyor.

* * *

Sürekli eleştiriyor gibi davranıyorsam, beni uyarın. En azından U.J gibi…

.